بگذار كودكي باشم

نشسته بر لب جوي

 برجكي بسازم با گل

قطره قطره آبي بريزد از دست

 برجكي دانه دانه با گل

قلعه اي بسازم

 بر گرفته از خيال

چون ابهت بناي آبادي خويش

شاخه اي از درخت نارون را

 باز تا بنشانم در سراي خويش

جلوه رويش را باز زنده كنم

جويي كوچك و پيچ در پيچ

رودي شود در خيال من

تا بشنوم صداي طراوت آب را

تا بدانم كه گريه چشمم براي چيست

تا بدانم اين نهفته اندرون من كيست

مگر مي شود از كوچه خاطر گذشت

بي آنكه پاي چشمت در آب ننشيند

مگر مي شود ياد را بي آه نوشيد

هنوزكوچه باغها پر ز بوي علفند

اگرباز بگرديم در گذشته خويش

اگر باز قدمي در ديار خاطره ها

اگر باز گذري در يادها باشد

هنوز هم لذت ايام ديرين اينجاست

دلي كه به ياد ديار مي تپد

انديشه اي كه تا گذشته ميدود

 

بدبختانه عدم شناخت نسل امروز نسبت به تاریخ باشکوه ایران باعث شده است که
بسیاری از داشته‌های خویش را در داستان دیگران ببینیم و لذت هم ببریم!
سریال افسانه جومونگ (ساخته کشور کره جنوبی) در واقع بخشی
از تاریخ ایران را ربوده است. آنها نام ارمنستان را لاک گرفته و حذف كرده و بر آن سرزمین
«بویو» گذارده‌اند فرمانروایی ایران را هم سلسله «هان» نامیده‌اند.
در هيچ كجاي تاریخ سلسله (هان) سواره نظام زره‌پوش مطلقا وجود ندارد این سواره نظام كه سخن از اوست  بنا بر همه قراين و شواهد و اسناد تاریخی مربوط به ارتش پارت ایران بوده است).

(سال 88 تا 124 قبل از میلاد در ایران )

وقتی از درگیری دولت هان با یاغیان و شورشيان صحبت می‌شود و بدین خاطر، بویو دست به
حمله به مناطق اطراف خود می‌زند، در واقع زمانی است که فرمانروایی ایران با
یاغیان هوسپائوسینس (شورشگر تازی) و گوردی ین، آدیابن و اُسرائن در باختر
و سکاییان در خاور مشغول جنگ است در ضمن مهمترین نکته آنکه گرفتن گروگان از
خاندان نافرمان و ايالت هاي متخاصم نسبت به فرمانروایی تنها در ایران باب بوده است مهرداد پادشاه اشکانی درارمنستان (بخاطر آنکه بی طرفی کشورش را زیر پا گذارده و از رومیان حمایت نمود)
وارد کارزار شده و آرتاواز شاه ارمنستان را فرمانبردار و مطيع خویش
نمود و تیگران پسر آرتاواز را به عنوان گروگان به پارت فرستاد.( فرستادن يانگ پو)
رویدادهای بعدی باعث مداخله دوباره ایران در ارمنستان شد و ارتش پارت، تیگران را به عنوان
شاه بر صندلی پادشاهی به جای آرتاواز قرار داد. کشور بی ریشه و بدون تاريخ نه چندان كهن کره
با استفاده از تمثیل‌های ایرانی  و تاريخ نگاشته شده ايران برای خود تاریخ می‌سازد در سریال (جواهري در قصر) نخستین رستم زاد (سزارین) را به یانگوم منتسب کردند در حالي كه بنا به تاريخ و اشاره حكيم ابوالقاسم فردوسي؛ رستم با شكافتن پهلوي رودابه (سزارين ؛ رستم زاد) زاده شد
و حال در دل تاریخ اشکانی ما آزادانه دست به تاراج برده و  و با استفاده از نوشته هاي گرانمايه تاريخ ايران و برداشت آزاد ازمنابع وماخذ برای سرزمین چوسان خود هویتی حماسی و تاريخي سراسر شور و حماسه
می‌سازند و ما را به تماشاي حقايق تاريخ خودمان فرا مي خوانند و اين نيست مگر سهل انگاري و عدم شناخت مسئوليت و فراموش كردن تاريخ كه بي شك همگي مقصر هستيم. شوراي مشاور در سريال كره اي همان انجمن مهستان معروف ايران باستان است و حتي موي بلند افسران فرماندهان تاريخ  ايران باستان را نيز كپي برداري كرده و همانگونه كه فردي به فرماندهي در ارتش مي رسد مشابه فرماندهان و پهلوانان سرشناس ايران زمين به موي بلند سر و صورت آراسته ميگردد و ديگر اينكه شايد ايران تنها كشوري بوده كه به لحاظ وسعت به ايالت هاي متعدد تقسيم گرديده بوده است و مراسم اهداي جوائز و ره آورد نمايندگان ايالت ها بر ديواره تخت جمشيد خود گوياي اين حقيقت است و مراسم تاجگذاري هم بدون كم و كاست از تاريخ ايران نسخه برداري گرديده و كاش اسمها نيز بدون تغيير برداشت شده بود تا ما به خود آمده و ميراث كهن خويش را بيشتر پاس بداريم و سكه و تجارت و راهسازي و رقابت ميان شاهزادگان و جشن هاي پيروزي و  مراسم تاجگذاري و اعزام سفير و نماينده و پاسگاه ها و قلعه هاي موجود در گوشه و كنار و كاخها و مجزا بودن تالارها وساختن آرامگاه هاي خاص جهت افراد مشهور( معبد جومونگ در سريال امپراطور بادها) كشتي هاي تجاري معامله با جنوب( همان تجارت از نقاط ساحلي جنوب ايران)و... همه و همه بلاشك رد و نشانه و پشتوانه اي در تاريخ  سراسر حماسه  ايران ما دارند.

 باید با هزار درد افسوس گفت به خاطر عدم توجه رسانه‌های مسئول و مقامات مربوط نسبت به هویت و تاریخ ملی ایران کشورهایی نظیر کره بجای ما، آنها را به نام خود اجرا  نموده و در نهایت ما می‌مانیم و مشتی تاریخ غیر ایرانی پوچ و خالي از احساس كه هرگز دل به راهش نرود و سخنش هيچگاه بر ما راست نايد!

به قول «ارد»، بزرگ اندیشمند و متفکر ایرانی: سرزمینی که اسطوره‌های خویش را فراموش
کند به اسطورهای کشورهای دیگر دلخوش می‌کند فرزندان چنین دودمانی بی پناه و آسیب پذیرند. شايد هدف اين باشد كه ما جبرا از اسطوره هاي خويش جدا گشته و در پي پوچي ها و بي اصالتي هاي تاريخ  هاي بي اصل و مايه ديگران  سرگردان باشيم خود ندانيم كه چه گذشته پرباري را در تاريخ پشت سر گذاشته ايم.

برای شناخت بیشتر و بهتر و اطمينان از بخشي ازتاریخ كشورمان که کشور کره جنوبی به یغما برده است بخش‌های از تاریخ پرافتخارو سراسر شكوه دودمان اشکانیان و پارت‌های ایران تقديم ميگردد:

به مهرداد دوم پادشاه ایران زمین گفتند در کشورداری صبوری کنید اردوان
پدر شما و همین طور فرهاد پدر بزرگتان خیلی زود کشته شدند.
مهرداد گفت در حالی که هوسپائوسینس (شورشگر تازی) و
گوردی ین، آدیابن و اُسرائن در باختر و سکاییان در خاور به جان مردم ایران افتاده
و کشتار می‌کنند سکوت و نرمش به چه معناست. کشته شدن در این شرایط
بسیار با ارزش تر از زندگی در خفت و ننگ است.

 شجاعت پادشاه ایران مهرداد اشکانی گویای این سخن ارد بزرگ است
که: برآزادگان و ترس از نیستی؟! آرمان آنها نیستی برای هستی میهن است.( در سريال مرتبا از اين گفته استفاده مي شود و خصوصا در سريال اپراطور بادها كه در ادامه افسانه جومونگ اجرا شده؛ فدا شدن براي ميهن تكيه كلام قهرمانان داستان است)

مهرداد دستور داد ارتش ایران بازسازی شود استراتژی نظامی خاص اشکانیان،
جنگ‌های نامنظم توسط کمانداران ورزیده بود(در سريال جومونگ از اين هم نگذشته اند) که شالودهء ارتش اشکانی را تشکیل می‌دادند.گروه‌های سوارکار چالاک و کمانداران قابلی که می‌توانستند در حال سوارکاری،
از هر سویی، هر هدفی را نشانه روند. علاوه بر این، تمرینات گروهی پیوسته آنها،
در میدان نبرد، الگوهای نامنظم ولی هدفمندی از حرکت اسب‌ها را ایجاد می‌کرد، که به
نحوه ای غیر قابل پیشبینی،به هر سمت و سویی می‌تاختند و به طور فردی یا گروهی شلیک می‌کردند.
بخش دیگر سپاه مهرداد دوم سواره نظام زره‌پوش ایران که در باختر به آن سوارکاران شوالیه
و در خاور به آنها سوارکاران آهنین می‌گفتند تشکیل می‌داد تمام بدن آنها و حتی بدن
اسب‌هایشان پوشیده از آهن بوده و بدین شکل هر سپاهی را شکافته و به تسلیم وادار می‌نمودند.

فرمانروای ایران یاغی های باختر و خاور را مطیع خویش نمود و با ووتی فغفور فرمانروای

چین از سلسله هان (۱۴۱ تا ۷۸ پیش از میلاد) روابط سیاسی و بازرگانی برقرار نمود.

مهرداد دوم دوباره شکوه را به ایران بازگرداند …

ديري نخواهد گذشت كه رستم و سهراب و اسفنديار و گودرز و كاووس و گستهم و..... از كشوري بي نام ونشان بر ما به تماشا فرستاده خواهد شد و اشكبوس و گرد آفرين و ...رابه اسطوره هاي حماسي خويش تبديل خواهند كرد و ديو سپيد و رخش و اژدها و چاه بيژن .... نمادي تاريخ كهن خويش خواهند دانست ما را در بيغوله هاي گنگ و نامفهوم تاريخي تحميلي سرگردان كرده و تازيانه تازيان را بر فرهنگ كهن خويش نظاره خواهيم كرد.

 

گذشته را بايد دوست داشت

 ديار خموش خاطره ها و يادها

بهانه اي براي گريه و فريادها

چيست اين ناشادي و شادها

نشسته حبابي پيش بادها

خاطره و ياد

 

دويدن پاي برهنه تا انتهاي كوره راهها

نشستن در خلوت خاموش سايه ها

گشتن همپاي گردباد در ميان دشتها

خفتن زير چترانداز انبوه ستاره ها

كودكي و دوشاخه و گنجشكهاي سر ديوار

تشنگي و آبهاي زلال و سر در ميان جويبار

بهانه و دانه توت و نشستن ميان شاخسار

سايه هايي بر لب جوي و بازيهاي بيشمار

ره بيابان را پي رد پايي همه جا گشتن

پي چوپاني و گوسفندان را به چرا بستن

سايه اي در پيش خار و آفتاب را شكستن

نشستن كنار آتش و خاكستر نان را گرفتن

آشنايي با بوي خوش يونجه زار

همنوايي با حضور آب در كشتزار

لميدن در سايه اي بر پاي ديوار

آشنا بودن پاي با سوزش  خار

...........

خاطره و ياد

لبخند چهره پدر و خطوط گذر ايام

دستهاي پينه بسته و دلش آرام

حضور گرمش در هر صبح وشام

پاي محفل شيرينش  و زمانه رام

صداي دلنوازش كه تو را نيك مي خواند

نگاه پرز لطفش

........

خاطره ها و يادها

تلخ تر از زهر مي بارد در كام

شرنگ و زهر ميريزد  به جام

چه تلخ ميگذرد هميشه ايام

قصه اي بي پايان ؛ننگ ونام

اگر به پای سخنان گرم با لحجه شیرین و دلنشین پیران بنشینی، باورت خواهد شدکه در روزگاری نه چندان دور ، در هر کجای این دیار ، همه جا آب بود و سرسبزی و شوق رستن در هر کرانش موج می زد. آب پاک و زلالی از دهانه قناتهای بیشمارش - بی منت - بر روی شنهای درخشان نشسته در کف جوی ها تا به پای کاشته های  برزیگران زحمت کش بی مدعا به سر می دوید.

افسوس که که تیر رها شده از چله چاههای عمیق شرکت های رنگ وارنگ بر قلب قناتها نشسته و تا آخرین قطره از رگ جانشان را پمپاژ کرده و قناتها ماندند که آبی دیگر در رگشان جاری نخواهد گشت و جانمایه های زندگی از دل دشتها بالا کشیده شده و در لوله های اسنلس استیل به سوی کارخانه ها روان شده و از آنجا در پای بدبخت کوه سرازیر شده و به سوی درختان پسته بهرمان و بهرام آباد و نوق روان میگردد. به جای آن قناتهای بی آلایش تک و توکی موتور آب البته با اجازه منابع طبیعی و موانع غیر طبیعی و کشتارورزی و دشتبافی و باغباری و شکارچی گری و شهر داری و شهربازی و اداره آب و منجلاب وبیداد گستری و ثبت اضداد و ثبت افلاک .... برق و رعد و رنگین کمان و باران بر جای نهادند که به لطف این اداره های گل منگلو قطره آبی هم بر جان درختان کهن آبادی ها نرسید چه مظلومانه در تند باد عطش همه خشکیدند و دود شان به آسمان رسیدو خاکی بر جای ماند که بازیچه دست باد گشته و خاطره روزهای سبز آبادی را با خویش محو خواهد کرد.

ریگهای ناب دشت ریگ سفید در اتاق کامیونهای شرک شیشه جام تا ورای این دیار ره سفر در پیش گرفته اند و جوانانی که لقمه ای نانی خشک در گرده قناتها قناعت می کردند در زیر بار فشارهای گران بیکاری و استرس های ناشی از مشکلات پی آمد آن به پای پیک نیک و نگاری و منقل و نشسته و سیم و سیخ وسنگ و تریاق و زهر و زهر مار و گرد و قرص و شیشه هزار درد گران دیگر کوفت کردند تا ندانند که چه بود و چه شد و چه خواهد شد.

که هر قطره آب را به مقیاس زر باید اینجا بها پرداخت و کنتور ها هم روز به روز بر گلوی لولها حلقه را تنگتر می کنند که مبادا آب برای شرکتها کم شودو دود و سمی که در دشتهایمان پخش می شود کمتر گرددو اینجا دیگر همه چیز خبر از آلودگی می دهد از دانه های توت بر سر شاخه های درختان تا جگر و گوشت گوسفندان دومنه بالا و آلاله های خورین و بنه های میمند و . .. و آبهایی که عمق زمین بر می آیندو خدا چه می داند که بر سر انسانها چه خواهد آورد و این باران کنسانتره سیانور نشان تا به فردا چه خواهد نمود و یقین که نسل از گونه های جانوری و گیاهی کم کم گم خواهد شد و رنگی از سیاهی دامان دشتها خواهد پوشیدو ......